Een witte berk en een witte tie-wrap

Wat heeft dat nu weer met de trimclub te maken? Alles! Lees verder ...

Vandaag waren we slechts met zijn vijven. Veel afzeggingen, sommige helaas om ernstige redenen. De tocht door de mistige buitenlucht ging naar het parkeerterrein achter het gemeentehuis van Wijdemeren. De bedoeling was dat we daar wat zouden hockeyen. Maar Hubert was vergeten de pylonnetjes mee te nemen om de doelen uit te zetten. Bovendien waren we wel met erg weinig om twee teams te vormen. 

Daar vonden we het volgende op - creatief als we zijn. Er werd één doel opgesteld, en twee kleine teams gevormd, die dus beiden in hetzelfde doel moesten scoren. De regels werden ontleend aan die van het drie-tegen-drie basketbal: bij balverlies aan de tegenpartij moest die eerst terug naar het midden om dan van daaruit de eigen aanval op te zetten. En dat midden werd gemarkeerd door een witte berk langs de rand van het speelveld. Om de haverklap werd dus, bij balverlies, geroepen: "terug naar de witte boom!" Die had dus een onrustige ochtend.

Terug bij school bleek het net over de voetbalkooi zo ver losgeraakt te zijn, dat we niet goed konden voetballen. Maar daar werd dit op gevonden: de losse stukken werden strakgetrokken en door de stijlen van het hek gepropt, en daar met een witte tie-wrap vastgemaakt. Die tie-wrap kwam uit de fietstas van Feiko, die altijd op alles voorbereid is.

En welke team heeft nu het hockey, dan wel het voetbal gewonnen? Dat weten we niet meer. Daar gaat het ook niet om - het is de bedoeling dat we goed moe worden, en dat is weer gelukt!

 

Kweeperen

Wat heeft dit nu weer met de trimclub te maken? Toch wat meer dan je zou kunnen verwachten! 

In de tuin van Gerard is de oogst van o.a. kweeperen binnengehaald. En Feiko zag wel kans om daar culinair wat mee te beginnen. En dus kreeg hij een tasje met deze vruchten om er wat mee te doen.

Toen herinnerde ik me dat ik wel eens een fraai schilderij van kweeperen gezien heb, gemaakt door de bekende schilder Henk Helmantel. Ik meende dat dat ergens in Friesland was. Correctie; het was in Museum MORE in Gorssel.

En Cees vertelde dat hij wel eens bij deze schilder langs geweest was.

Overigens: kweeperen zijn geen peren. Maar ze heten nu eenmaal zo. Ze behoren tot de z.g. vergeten groentes. Of dat terecht is, hangt van de culinaire vaardigheden van Feiko af. We zijn benieuwd!  
 

Weer boerengolf!

Afgelopen zaterdag gingen we weer eens boerengolfen in Loosdrecht. Het begint bijna een traditie te worden! Het was prachtig weer die ochtend; 's middags hoosde het van de regen, maar toen waren we al weer thuis. De timing was dus prima. Ook de baan lag er schitterend bij: hoog, nat gras.

Ondanks de uitleg over de spelregels bestond de indruk dat de meesten het niet zo nauw met de regels namen, vooral niet als het ging om het juiste aantal slagen te noteren, zodat de eindontslag van weerszijden aangevochten werd. 

Waar het op de heenweg naar de verste hole nog redelijk goed ging, was dat op de terugweg naar het begin wat minder: tot vier keer toe ging een bal de sloot in. Het opvissen ging doorgaans goed: Cas maakte zich hier zeer verdienstelijk. De laatste keer moest Hubert toch echt het water in. Hij was goed voorbereid: zijn schoenen zouden toch al afgedankt worden.

De nazit was zo mogelijk nog beter dan het golfen zelf. Hubert toverde twee stuks gebak uit zijn rugzak, evenals bordjes, vorkjes etc. Zo vergaten we snel de controverse over de einduitslag.

Kortom, voortreffelijk georganiseerd door Hubert. Daarna ontstond er nog druk verkeer op Signal om alle foto's en filmpjes uit te wisselen. 

 

Nieuw lid!

Vandaag een aanmelding van een nieuw lid ontvangen. Nou nee, zo nieuw is hij nu ook weer niet! Het gaat om Gelmer, die aan de wieg van deze club gestaan heeft, nu zo'n 52 jaar geleden. Hij was ook één van de originele trainers. Al geruime tijd kwam hij niet meer, maar na een paar keer koffiedrinken de laatste paar weken sloeg de heimwee kennelijk toe.

Hij is natuurlijk (weer) van harte welkom!

(Dit is overigens een oude foto van hem) 

Bijna een verpeste en in ieder geval een verwarrende zaterdag

Gisteren, bij aankomst bij de school, stond het hele terrein bomvol met auto's en busjes. Tientallen mensen liepen de gymzaal en onze kleedkamer in en uit. Overal TV apparatuur. De conciërge ving ons op, en meldde dat de school was afgehuurd voor TV-opnames over het onderwerp "pesten". Wij vonden het nogal pesterig dat we van niets wisten, en dat we niet mee mochten doen, want pesten - daar wisten we wel wat van. 

We haalden wat spullen uit onze opslag, en gingen naar de hal van de school, waar we wel koffie zouden kunnen drinken. Maar uit pesterigheid was de koffiemachine ermee opgehouden. Dan maar naar de lerarenkamer boven, na afloop. 

We verzamelden nog wat leden, die enigszins verward rondliepen, en gebruikten de auto van Anna om onze persoonlijke spullen in op te bergen, vóór ons vertrek richting het Bosje van Zeverijn. Daar was een grote manifestatie opgetuigd, met koffie en taart. Helaas niet voor ons (pesterig hoor!), maar voor de vele hondenbezitters die daar dagelijks hun beestje uitlaten. 

Na de nodige oefeningen en ruwe spelletjes overlegden we waar en hoe we nog konden voetballen. Niet in de kooi bij de school, want ons lawaai zouden de TV-opnames maar verstoren. Dus het werd het veldje langs de Loosdrechtseweg, vlak bij school. We hadden al gemerkt dat een aantal leden niet goed opletten, want twee gingen alsnog naar de school. Dus Hubert haalde ze op, en kwam tevens met Gelmer terug die weer kwam koffiedrinken, zoals hij de laatste tijd wel vaker doet.

Terug bij school haalden we eerst onze persoonlijke spullen uit Anna's auto. Wel weer wat verwarring of alles weer bij de rechtmatige eigenaar terugkwam. 

Eindelijk konden we dan koffie gaan drinken in de leraarskamer, waar Piet trakteerde vanwege zijn recente verjaardag. Zo werd het toch nog even gezellig, zonder pesten. 

Maar plotseling opende de waarnemend interim vicevoorzitter een onaangekondigde vergadering (fout! zoiets moet altijd van tevoren aangekondigd worden) met drie agendapunten. Het eerste punt: De begintijd is 9.00, en je wordt geacht vijf minuten voor tijd aanwezig te zijn. Verder: ben je lid of niet? Daar moet duidelijkheid over zijn. Dit punt was voor Gelmer bestemd, die beterschap beloofde. Het tweede punt: het gebrek aan discipline van de leden bij het uitvoeren van de oefeningen. Men luistert niet naar de leiding, en blijft maar onderling kwekken. Hoewel dit zondermeer pesten van de leiding genoemd mag worden, kregen de twee trainers toch de schuld: ze kregen nog even de gelegenheid om de situatie te verbeteren. Maar dit is toch de omgekeerde wereld? Het derde punt: dat ben ik vergeten!

Herinnering aan Gerard

 

Gelmer, de oprichter van onze club, die ooit ook één van de trainers was, komt de laatste tijd weer wat vaker in beeld. Van hem vernamen we dat hij veel van zijn belevenissen op schrift stelt, en ook herinneringen aan voorbije belevenissen.

Naar aanleiding van het overlijden van Gerard van O., eerder dit jaar, schreef hij een impressie. Die kan je hier lezen.

Arie heeft spijt ....

 

Waarvan? Daar kom ik zo op. Arie was op vakantie naar Texel geweest, en hij nam als traktatie voor de trimgroep twee Hoornderringen mee, een bekend streekprodukt van Texel. Daar kan je ze bij elke bakker en elke supermarkt kopen. Heerlijk! weet ik uit eigen ervaring. De leden van de trimclub smulden er ook van, bij de koffie.

Maar waar heeft Arie nu spijt van? Niet van het trakteren. Hij vertelde ons dat hij al sinds zijn vroegste jeugd op Texel komt, maar dat hij nog nooit een Hoornderring had geproefd.  Nu dus wel, en hij heeft spijt dat hij er niet eerder kennis mee gemaakt heeft.

In ieder geval weet hij nu wat hem te doen staat als hij weer eens op Texel komt.

High Impact Training

 

Onze trainer Anna vond kennelijk dat het een beetje slappe hap was, de laatste tijd. En dus trakteerde ze ons afgelopen zaterdag op een potje High Impact Training voordat we het schoolplein verlieten. 

Dus: Jumping Jacks en andere oefeningen waarbij één of beide benen van de grond moesten. Ook touwtje springen zonder touwtje. Nu hebben we nog wel (rode) touwtjes, maar kennelijk schatte ze onze springcapaciteiten zo in, dat het beter was om het zonder touwtje te doen. En nog vele andere oefeningen. 

Op de vraag "Gaan we nog wat leuks doen?" was het korte antwoord "Nee!". Uiteindelijk vetrokken we toch wel naar het veldje aan de Rading, waar we wat gebruikelijke spelletjes speelden, ook al waren we al behoorlijk afgemat.

We vermoeden dat haar plannen uitgelekt waren, want er waren aardig wat afzeggingen; met doorzichtige smoezen, zoals "Frankrijk", "feestje" en "voetbal". Maar dat betekende dat de doorzetters goed konden profiteren van de gepresenteerde koeken bij de koffie. 

Overlijden van ons oudste lid

 

We kregen het bericht dat er een lid is overleden. Het gaat om Gerard van O. Hij was ons oudste nog actieve lid. Hij heeft jarenlang het bestuur van de club gevormd, en de financiën beheerd. Tot voor enkele weken kwam hij nog trouw sporten. Zijn leeftijd - hij was 89 jaar - was hem niet aan te zien. Onlangs trakteerde hij ons nog voor zijn 89e verjaardag.

Op de foto hiernaast zien we hem bij het boerengolfen, dat we vorig jaar nog met de hele club deden.

We genoten altijd van zijn enthousiasme en zijn grote gevoel voor humor,  waarmee hij ons vaak wist te vermaken.

Omdat hij nog zo recent nog actief was, komt de klap niet alleen voor ons, maar ook voor zijn nabestaanden, extra hard aan.

We zullen hem niet gauw vergeten.

Overlijden van Yme

Afgelopen dinsdag kregen we het droevige bericht dat Yme was overleden. Hij kwam al enkele jaren niet meer, vanwege problemen met zijn geheugen. Hij was inmiddels met Bep verhuisd naar Arnhem, waar hij goede verzorging kon krijgen.

We kenden hem als een warme persoonlijkheid, gewaardeerd en geliefd in de hele club. We koesteren de herinneringen aan hem.

Yme was altijd zeer enthousiast en sportief bezig. Jarenlang was hij onze trainer. Hij liep diverse malen de halve marathon van Egmont. Nog in 2008 liep hij bij de recreatielopers. Ook liep hij diverse malen de Spanderswoudloop.

Yme werd 90 jaar. We zullen hem niet gauw vergeten.

 

Het was toch een duif ...

Vandaag waren er niet zoveel deelnemers, om allerlei redenen. Je kan erover discussiëren of die redenen wel hout snijden, maar vooruit ...

In ieder geval was het prachtig weer. De zon scheen, er stond geen zuchtje wind, en alles was bedekt met witte rijp.

Dus naar de heide. Schitterend, maar druk! Was te verwachten natuurlijk. Onderweg zagen we een vogel in een boom. Hevige discussie over wat voor vogel het zou zijn. Er werden allerlei min of meer serieuze suggesties gedaan, maar uiteindelijk bleek het gewoon een duif te zijn. Wel een slome, dat wel.

We brachten zoveel tijd door in de schitterende natuur, dat er terug bij school geen tijd meer was voor een potje voetbal. Maar dat halen we de volgende keer wel weer in!

De overige foto's van deze mooie ochtend zijn hier te vinden.
 

Cupcakes!

Sinds enige weken hebben we een nieuw lid: Paula! En we vielen met de neus in de spreekwoordelijke boter, want afgelopen donderdag was ze jarig. Dus meteen trakteren. Het werden heerlijke zelfgemaakte cupcakes. Ze mag blijven!

En dan is er een nieuw jeugdlid dat regelmatig met zijn opa meekomt: Cas. Door zijn komst is vooral het niveau van het voetballen flink hoger geworden.

En verder nog wat bestuurlijk nieuws: de Algemene Ledenvergadering heeft de jaarcontributie vastgesteld: het blijft € 15,- per jaar.