Inspectie van de knieën

In het verleden hebben we al eens wat over de diverse knieën vermeld. Zo heeft Wim F. al weer enige tijd geleden een TKP (Totale Knie Prothese) gekregen, en vorig jaar heeft Willem Waterpomp - na wat dramatisch gedoe met zwarte pleisters - een meniscusoperatie ondergaan. Enige maanden geleden was ikzelf aan de beurt: ook een TKP. Inmiddels doen we alle drie op onze eigen manier weer mee met het trimgebeuren.

Omdat vandaag iedereen aanwezig was, konden we een vergelijkend knieënonderzoek doen. Dat zien we hier. Links de knie van Willem W. (nauwelijks zichtbare sporen van de operatie), in het midden ikzelf (duidelijk zichtbaar litteken) en rechts dus Wim F. (alleen nog maar een witte streep).

Voor de werkelijk belangstellenden nog een fraaie röntgenfoto van hoe zo'n TKP er dan van binnen uitziet.

Disclaimer: ondanks alle vermoedens is niet vastgesteld dat de slijtage en andere problemen met deze knieën op enigerlei wijze veroorzaakt zouden zijn door de activiteiten van de trimclub, dan wel dat ze iets te maken zouden hebben met de manier waarop leiding wordt gegeven.

Hubert en Anna vonden deze uitgebreide belangstelling voor onze drie knieën wat overdreven, en claimden zelf ook wat littekens op hun knie, en wilden dus ook op de foto. Die van Hubert is inderdaad duidelijk zichtbaar, maar bij Anna moest je echt goed kijken om het verschil met haar andere knie te zien.


Anna had vandaag de leiding, en tot onze verbazing was een spelletje hockey in het programma opgenomen, terwijl dat eigenlijk tot het terrein van Hubert hoort. De verwarring die hierdoor ontstond, leidde er toe dat Kees op de terugtocht naar
school (waar de verwarming brandde!) ergens in het bos een hockeystick verloor. Dus hij moest weer terug om de stick te vinden. Dat lukte uiteindelijk, en zo was hij nog net op tijd voor de koffie.

Ze krijgen er niet genoeg van ....

Afgelopen herfst zag het er even naar uit dat het ledental fors zou dalen. Twee leden meldden dat ze vanwege doktersvoorschrift het lidmaatschap zouden moeten opzeggen. Bovendien onderging begin januari een ander lid een zware operatie. Kortom, het zag er slecht uit. Zie ook de vorige post.

Maar begin januari verschenen de twee opzeggers weer. Ze konden toch niet zonder de sfeer en het samenzijn van de trimclub. Bij de één wordt het doktersvoorschrift omzeild door grotendeels mee te fietsen, en af en toe een stukje mee te lopen. Nu is het meefietsen al bij enkele andere leden ook al een tijdje in gebruik, dus dat valt verder niet op. De ander loopt gewoon altijd mee, ondanks de kunstknie.

Ook het herstel van de zware operatie is voorspoedig gegaan, zodat we weer grotendeels compleet zijn.

Maar we kunnen nog steeds nieuwe leden gebruiken!

Nieuwe leden gezocht!

Vandaag kwam Willem Waterpomp afscheid nemen van de trimclub. Er zat niets anders op: na een geslaagde knieoperatie had de dokter hem verteld dat hij niet meer mocht hardlopen, en dus ook niet meer mee kon doen aan het voetballen en andere spelletjes waar we ons regelmatig mee vermaken. Het verdriet werd enigszins verzacht doordat hij trakteerde op heerlijke gevulde koeken, vers van de bakker.

Dit alles betekent wel dat het aantal leden zo langzamerhand wel erg laag wordt. Omdat er ook wel eens leden op vakantie zijn, of wat anders te doen hebben op zaterdagmorgen (foute planning natuurlijk!), is het dringend gewenst dat het ledental wat uitgebreid wordt.

Dus: kom het eens proberen, geheel vrijblijvend, en neem eens iemand mee!

Eksters, hersens en zwarte tape

Wat hebben deze zaken te maken met onze trimgroep? Lees verder en je komt erachter. Het begon ermee dat bij binnenkomst in de school Yme mij vroeg of ik goed was in het vangen van eksters. Nee dus, maar er moest wel iets gebeuren, want er fladderde er één in de gymzaal rond. Idee: we deden de lichten in de zaal uit, en na enig opjagen zag de ekster het licht van de deuropening en vloog weer weg.

Vlak voor negen uur bleek de leiding van vandaag in de handen van Wim F. gelegd te zijn. Merkwaardig, want enige jaren geleden was Wim als trainer gestopt vanwege wat ongemakken. En overleg met de leden over zijn terugkeer uit het emeritaat was er niet geweest. Maar hij was weer helemaal terug! Met vaste hand en strenge blik voor diegenen die hun snor drukten (altijd dezelfden!) nam hij de leiding ter hand. We kregen oefeningen te doen die we al in geen jaren gedaan hadden, en liepen over half overwoekerde bospaden, die alleen Wim wist te vinden.
Op een veldje bij Zonnestraal kregen we een verrassing: geen lichamelijke oefening ditmaal, maar een echte hersenkraker! Een soort puzzel, waar we plaatsnamen uit 't Gooi moesten raden aan de hand van een paar letters op een stuk karton. Kennelijk vond Wim dat de hersens ook wat meer getraind moesten worden. En gelijk had hij, want voor enigen onder ons viel het niet mee om met de juiste antwoorden te komen.

Terug bij school werden na het potje voetbal bij de koffie de goede antwoorden nog eens doorgesproken. Toen kwam met veel geraas een hinkend persoon binnen: Willem Waterpomp was enige tijd geleden door zijn knie gegaan, die nu vol vocht zat. De tijdelijke behandeling bestond uit het afplakken van zijn knie met zwarte tape. Het resultaat was behoorlijk opzichtig: tenslotte had hij ook om huidkleurige tape kunnen vragen, of een lange broek kunnen aantrekken. Er is goede hoop op herstel.

Uit de oude doos ...

Inmiddels bestaat deze trimclub al weer zo'n 46 jaar. Van Wim F. kreeg ik een foto die gemaakt is ter gelegenheid van het 30-jarig jubileum, dus van 16 jaar geleden.
Van de personen op deze foto zijn er zo'n zes nog steeds actief, maar er zijn in de loop der jaren ook enkelen overleden, of hebben afgehaakt vanwege verhuizing naar elders, of vanwege toegenomen lichamelijke ongemakken.
Gelukkig zijn er ook diverse nieuwe leden bijgekomen!

Korte broeken ...

Het is inmiddels ook tot de Trimgroep Hilversum Zuid doorgedrongen dat het voorjaar losgebarsten is, met mooi weer als gevolg. Zo kwamen vandaag alle sporters in korte broek naar het wekelijkse trimuurtje. De leider van vandaag, Hubert, kwam met allerlei speciale oefeningen om de lenigheid te verbeteren. Doel was uiteraard om uiteindelijk met gestrekte knieën je tenen weer eens te kunnen aanraken. Bij de meesten van ons was het jaren geleden dat dat nog lukte. Vanwege de korte broeken kon er natuurlijk niet gesmokkeld worden; dat zou meteen zichtbaar zijn.
Verder kwamen nog aan de orde: touwtrekken, potje handbal, allerlei andere oefeningen, en tenslotte het partijtje voetbal bij de school.
Bij die korte broeken zijn toch nog wel wat kanttekeningen op zijn plaats. Eigenlijk zijn vanuit esthetisch oogpunt lange broeken te prefereren. Zeg nou zelf!

Incidenten en koeken ...

Er zijn van die dagen dat niet alles loopt zoals verwacht. Vandaag was zo'n dag, althans bij de trimclub. Ik zal bij de beschrijvingen in verband met de privacy niet alle namen vermelden.
Toen ik vanochtend bij de trimclub aankwam, waren twee leden bezig met verwoede pogingen om wat ballen op te pompen. Daarvoor hebben we een elektrische ballenpomp, al vele jaren overigens. Maar wat ze ook probeerden, de ballen liepen alleen maar verder leeg. Het apparaat werd al bijna gesloopt om het mankement op te sporen, toen we constateerden dat er op de slang bij de nippel een soort kraantje zit. Kraantje open, en hij deed het weer. Dat kraantje zit er dus ook al vele jaren. Tsja ...
De opkomst van de deelnemers was heel behoorlijk, waarschijnlijk veroorzaakt door de aangekondigde koeken. Feiko ging op de fiets mee, want hij leed aan een blessure in zijn been. Iedereen kreeg een hockeystick mee, en dan weet je dat Hubert vandaag de leiding had.
Onderweg naar het parkeerterrein van Zonnestraal werden nog de nodige pittige oefeningen afgewerkt. Hubert wordt toch wat milder, want bij sommige instructies volgde de toevoeging "als je het kan." Maar het lukte de meesten de oefeningen redelijk correct uit te voeren.
Aangekomen bij het parkeerterrein bleek daar al een andere trimgroep zeer professioneel bezig te zijn, met enig vrouwelijk schoon in de gelederen. Één van onze leden (geen namen!) stoof erop af en ging zogenaamd meedoen. Tsja ...

Slechts met de grootste moeite konden we hem overhalen zich weer bij de eigen groep te voegen.
Na wat technische oefeningen met de hockeysticks en -ballen (niet met de bolle kant slaan!) mochten we ons eindelijk uitleven op een partijtje, waarbij natuurlijk weer wel met de bolle kant geslagen werd. Bij een poging Hubert van de bal te zetten, verdraaide Feiko zijn knie, zodat hij niet meer mee kon doen. Tsja ...
Op de terugweg door het bos slaagde Piet erin om over een boomwortel te struikelen en languit op het bospad terecht te komen. Tsja ... Die boomwortel ligt daar ook al heel lang. Gelukkig liep Piet geen schade op.
Terug bij school eerst het obligate potje voetbal. Feiko probeerde nog op te treden als keeper, maar
dat werd niks.
Dus dan maar aan de koffie en de koeken. Nu was er een lid dat zo'n koek weigerde: hij kreeg er het zuur van. Tsja ...

De koeken waren overigens best wel lekker; maar om verdere complicaties te voorkomen, geef ik hier maar even de lijst van ingrediënten, zodat iedereen voor zichzelf kan vaststellen of hij er wat van zou kunnen krijgen:
banketspijsvulling 39% (suiker, sojabonen, water, rijstebloem, tarwebloem, dextrose, plantaardige oliën (palm, kokos, raapzaad), stabilisator: sorbitolen, abrikozenpitten, natuurlijke aroma's (melk, amandel), zout), tarwebloem, suiker, roomboter 13,9% (melk), scharreleigeel, water, amandel, glucose-fructosestroop, sojabloem, palmolie zout, gemodificeerd zetmeel (aardappel, maïs), invertsuiker, dextrose, weipoeder (melk), rijsmiddelen: E482, E500 en E503, glucosestroop, citroenrasp, emulgator: E482, melkeiwit, natuurlijke aroma's, voedingszuur: citroenzuur, kleurstof: carotenen.
Geen wonder dat ze heerlijk smaakten!