Kweeperen

Wat heeft dit nu weer met de trimclub te maken? Toch wat meer dan je zou kunnen verwachten! 

In de tuin van Gerard is de oogst van o.a. kweeperen binnengehaald. En Feiko zag wel kans om daar culinair wat mee te beginnen. En dus kreeg hij een tasje met deze vruchten om er wat mee te doen.

Toen herinnerde ik me dat ik wel eens een fraai schilderij van kweeperen gezien heb, gemaakt door de bekende schilder Henk Helmantel. Ik meende dat dat ergens in Friesland was. Correctie; het was in Museum MORE in Gorssel.

En Cees vertelde dat hij wel eens bij deze schilder langs geweest was.

Overigens: kweeperen zijn geen peren. Maar ze heten nu eenmaal zo. Ze behoren tot de z.g. vergeten groentes. Of dat terecht is, hangt van de culinaire vaardigheden van Feiko af. We zijn benieuwd!  
 

Weer boerengolf!

Afgelopen zaterdag gingen we weer eens boerengolfen in Loosdrecht. Het begint bijna een traditie te worden! Het was prachtig weer die ochtend; 's middags hoosde het van de regen, maar toen waren we al weer thuis. De timing was dus prima. Ook de baan lag er schitterend bij: hoog, nat gras.

Ondanks de uitleg over de spelregels bestond de indruk dat de meesten het niet zo nauw met de regels namen, vooral niet als het ging om het juiste aantal slagen te noteren, zodat de eindontslag van weerszijden aangevochten werd. 

Waar het op de heenweg naar de verste hole nog redelijk goed ging, was dat op de terugweg naar het begin wat minder: tot vier keer toe ging een bal de sloot in. Het opvissen ging doorgaans goed: Cas maakte zich hier zeer verdienstelijk. De laatste keer moest Hubert toch echt het water in. Hij was goed voorbereid: zijn schoenen zouden toch al afgedankt worden.

De nazit was zo mogelijk nog beter dan het golfen zelf. Hubert toverde twee stuks gebak uit zijn rugzak, evenals bordjes, vorkjes etc. Zo vergaten we snel de controverse over de einduitslag.

Kortom, voortreffelijk georganiseerd door Hubert. Daarna ontstond er nog druk verkeer op Signal om alle foto's en filmpjes uit te wisselen. 

 

Nieuw lid!

Vandaag een aanmelding van een nieuw lid ontvangen. Nou nee, zo nieuw is hij nu ook weer niet! Het gaat om Gelmer, die aan de wieg van deze club gestaan heeft, nu zo'n 52 jaar geleden. Hij was ook één van de originele trainers. Al geruime tijd kwam hij niet meer, maar na een paar keer koffiedrinken de laatste paar weken sloeg de heimwee kennelijk toe.

Hij is natuurlijk (weer) van harte welkom!

(Dit is overigens een oude foto van hem) 

Bijna een verpeste en in ieder geval een verwarrende zaterdag

Gisteren, bij aankomst bij de school, stond het hele terrein bomvol met auto's en busjes. Tientallen mensen liepen de gymzaal en onze kleedkamer in en uit. Overal TV apparatuur. De conciërge ving ons op, en meldde dat de school was afgehuurd voor TV-opnames over het onderwerp "pesten". Wij vonden het nogal pesterig dat we van niets wisten, en dat we niet mee mochten doen, want pesten - daar wisten we wel wat van. 

We haalden wat spullen uit onze opslag, en gingen naar de hal van de school, waar we wel koffie zouden kunnen drinken. Maar uit pesterigheid was de koffiemachine ermee opgehouden. Dan maar naar de lerarenkamer boven, na afloop. 

We verzamelden nog wat leden, die enigszins verward rondliepen, en gebruikten de auto van Anna om onze persoonlijke spullen in op te bergen, vóór ons vertrek richting het Bosje van Zeverijn. Daar was een grote manifestatie opgetuigd, met koffie en taart. Helaas niet voor ons (pesterig hoor!), maar voor de vele hondenbezitters die daar dagelijks hun beestje uitlaten. 

Na de nodige oefeningen en ruwe spelletjes overlegden we waar en hoe we nog konden voetballen. Niet in de kooi bij de school, want ons lawaai zouden de TV-opnames maar verstoren. Dus het werd het veldje langs de Loosdrechtseweg, vlak bij school. We hadden al gemerkt dat een aantal leden niet goed opletten, want twee gingen alsnog naar de school. Dus Hubert haalde ze op, en kwam tevens met Gelmer terug die weer kwam koffiedrinken, zoals hij de laatste tijd wel vaker doet.

Terug bij school haalden we eerst onze persoonlijke spullen uit Anna's auto. Wel weer wat verwarring of alles weer bij de rechtmatige eigenaar terugkwam. 

Eindelijk konden we dan koffie gaan drinken in de leraarskamer, waar Piet trakteerde vanwege zijn recente verjaardag. Zo werd het toch nog even gezellig, zonder pesten. 

Maar plotseling opende de waarnemend interim vicevoorzitter een onaangekondigde vergadering (fout! zoiets moet altijd van tevoren aangekondigd worden) met drie agendapunten. Het eerste punt: De begintijd is 9.00, en je wordt geacht vijf minuten voor tijd aanwezig te zijn. Verder: ben je lid of niet? Daar moet duidelijkheid over zijn. Dit punt was voor Gelmer bestemd, die beterschap beloofde. Het tweede punt: het gebrek aan discipline van de leden bij het uitvoeren van de oefeningen. Men luistert niet naar de leiding, en blijft maar onderling kwekken. Hoewel dit zondermeer pesten van de leiding genoemd mag worden, kregen de twee trainers toch de schuld: ze kregen nog even de gelegenheid om de situatie te verbeteren. Maar dit is toch de omgekeerde wereld? Het derde punt: dat ben ik vergeten!

Herinnering aan Gerard

 

Gelmer, de oprichter van onze club, die ooit ook één van de trainers was, komt de laatste tijd weer wat vaker in beeld. Van hem vernamen we dat hij veel van zijn belevenissen op schrift stelt, en ook herinneringen aan voorbije belevenissen.

Naar aanleiding van het overlijden van Gerard van O., eerder dit jaar, schreef hij een impressie. Die kan je hier lezen.

Arie heeft spijt ....

 

Waarvan? Daar kom ik zo op. Arie was op vakantie naar Texel geweest, en hij nam als traktatie voor de trimgroep twee Hoornderringen mee, een bekend streekprodukt van Texel. Daar kan je ze bij elke bakker en elke supermarkt kopen. Heerlijk! weet ik uit eigen ervaring. De leden van de trimclub smulden er ook van, bij de koffie.

Maar waar heeft Arie nu spijt van? Niet van het trakteren. Hij vertelde ons dat hij al sinds zijn vroegste jeugd op Texel komt, maar dat hij nog nooit een Hoornderring had geproefd.  Nu dus wel, en hij heeft spijt dat hij er niet eerder kennis mee gemaakt heeft.

In ieder geval weet hij nu wat hem te doen staat als hij weer eens op Texel komt.

High Impact Training

 

Onze trainer Anna vond kennelijk dat het een beetje slappe hap was, de laatste tijd. En dus trakteerde ze ons afgelopen zaterdag op een potje High Impact Training voordat we het schoolplein verlieten. 

Dus: Jumping Jacks en andere oefeningen waarbij één of beide benen van de grond moesten. Ook touwtje springen zonder touwtje. Nu hebben we nog wel (rode) touwtjes, maar kennelijk schatte ze onze springcapaciteiten zo in, dat het beter was om het zonder touwtje te doen. En nog vele andere oefeningen. 

Op de vraag "Gaan we nog wat leuks doen?" was het korte antwoord "Nee!". Uiteindelijk vetrokken we toch wel naar het veldje aan de Rading, waar we wat gebruikelijke spelletjes speelden, ook al waren we al behoorlijk afgemat.

We vermoeden dat haar plannen uitgelekt waren, want er waren aardig wat afzeggingen; met doorzichtige smoezen, zoals "Frankrijk", "feestje" en "voetbal". Maar dat betekende dat de doorzetters goed konden profiteren van de gepresenteerde koeken bij de koffie.