Koerswijziging

We hebben gezien dat het ledental enigszins afneemt, en dat sommige leden gezondheidsproblemen ondervinden, waardoor ze minder komen.

Dat minder komen heeft onder meer te maken met het feit dat vooral het lopen naar en van de “speelplaats” te zwaar kan zijn. We gaan immers al hardlopend naar de plekken waar we onze spelletjes doen, zoals het Bosje van Zeverijn, de parkeerplaats achter het gemeentehuis van Wijdemeren, of het speelveld aan de Rading. “One size fits all” is niet goed genoeg meer. Daarom zijn er voorstellen gedaan om het wat anders te gaan doen. 

Voorstellen

Die gaan over het aanpassen van het programma. Zoals minder hardlopen - dat kan makkelijk, want een aantal leden loopt al hard op de woensdag, en dus kan het op zaterdag wel wat minder. 

Het programma dient zodanig ingericht te zijn dat iedereen naar eigen inzicht meer of mindert intensief kan meedoen, op alle onderdelen. Details:

• Inlopen in de zaal, dan kan je zelf het aantal rondjes bepalen, afhankelijk van je mogelijkheden. En zo raak je niet achterop; we blijven bij elkaar.
• Wat meer diversiteit in de oefeningen, zoals b.v. cardio, core stability, spierversterkingen etc, Kan binnen of buiten. Daar zijn zeer veel mogelijkheden voor. Daar wordt inmiddels over nagedacht.
• Niet meer zo ver weg gaan. Spelletjes in de kooi bij school, of het veldje bij de benzinepomp aan de Loosdrechtseweg. Daar kan iedereen makkelijk naartoe lopen.

Nu zullen we niet allemaal intensief burpees gaan doen; het kan wat minder intensief, maar als je die wel kan uitvoeren, is dat mooi meegenomen.

Het programma wordt op deze manier aangepast dat het goed werkt voor iemand van 70+ of 80+: veel van onze leden vallen inmiddels in deze leeftijdscategorie. Niet allemaal hoor.

Waarom doen we dit allemaal?

Gezien de hierboven vermelde leeftijd van veel leden krijgen we te maken met de effecten daarvan, zoals het wegvallen van dierbaren, vrienden, kennissen etc. Zelf hebben we de afgelopen periode de uitvaart van twee leden meegemaakt. Ook op andere gebieden wordt de wereld om ons heen steeds kleiner. 

Overal kan je lezen wat je moet doen als je ouder wordt: geestelijk actief blijven, blijven bewegen, en je sociale netwerk onderhouden. 

Daar proberen we wat aan te doen: de trimclub vervult ook een duidelijke sociale functie; we leven mee met elkaar.  

En dus: ook als het wat minder gaat, ben je van harte welkom bij het koffiedrinken achteraf. Iets lekkers meenemen voor bij de koffie wordt altijd zeer gewaardeerd.

En verder ...

We denken nog na over het aantrekken van nieuwe leden, en het ontplooien van andere activiteiten.

Ingestort!?

Enkele weken waren we niet geweest: feestdagen, sneeuw, onbegaanbare wegen.

Vandaag wilden we het weer proberen. Bij aankomst op onze vaste plek bleek dat de fraaie tent ingestort te zijn. Die tent gebruikten we als fietsenstalling bij nat weer, en als plek om buiten koffie te drinken bij fraai weer.

Enkele touwen bleken finaal geknapt te zijn. Vermoedelijk veroorzakt door de lagen sneeuw op het geheel. Benieuwd wanneer het weer gemaakt wordt.
 

Een witte berk en een witte tie-wrap

Wat heeft dat nu weer met de trimclub te maken? Alles! Lees verder ...

Vandaag waren we slechts met zijn vijven. Veel afzeggingen, sommige helaas om ernstige redenen. De tocht door de mistige buitenlucht ging naar het parkeerterrein achter het gemeentehuis van Wijdemeren. De bedoeling was dat we daar wat zouden hockeyen. Maar Hubert was vergeten de pylonnetjes mee te nemen om de doelen uit te zetten. Bovendien waren we wel met erg weinig om twee teams te vormen. 

Daar vonden we het volgende op - creatief als we zijn. Er werd één doel opgesteld, en twee kleine teams gevormd, die dus beiden in hetzelfde doel moesten scoren. De regels werden ontleend aan die van het drie-tegen-drie basketbal: bij balverlies aan de tegenpartij moest die eerst terug naar het midden om dan van daaruit de eigen aanval op te zetten. En dat midden werd gemarkeerd door een witte berk langs de rand van het speelveld. Om de haverklap werd dus, bij balverlies, geroepen: "terug naar de witte boom!" Die had dus een onrustige ochtend.

Terug bij school bleek het net over de voetbalkooi zo ver losgeraakt te zijn, dat we niet goed konden voetballen. Maar daar werd dit op gevonden: de losse stukken werden strakgetrokken en door de stijlen van het hek gepropt, en daar met een witte tie-wrap vastgemaakt. Die tie-wrap kwam uit de fietstas van Feiko, die altijd op alles voorbereid is.

En welke team heeft nu het hockey, dan wel het voetbal gewonnen? Dat weten we niet meer. Daar gaat het ook niet om - het is de bedoeling dat we goed moe worden, en dat is weer gelukt!

 

Kweeperen

Wat heeft dit nu weer met de trimclub te maken? Toch wat meer dan je zou kunnen verwachten! 

In de tuin van Gerard is de oogst van o.a. kweeperen binnengehaald. En Feiko zag wel kans om daar culinair wat mee te beginnen. En dus kreeg hij een tasje met deze vruchten om er wat mee te doen.

Toen herinnerde ik me dat ik wel eens een fraai schilderij van kweeperen gezien heb, gemaakt door de bekende schilder Henk Helmantel. Ik meende dat dat ergens in Friesland was. Correctie; het was in Museum MORE in Gorssel.

En Cees vertelde dat hij wel eens bij deze schilder langs geweest was.

Overigens: kweeperen zijn geen peren. Maar ze heten nu eenmaal zo. Ze behoren tot de z.g. vergeten groentes. Of dat terecht is, hangt van de culinaire vaardigheden van Feiko af. We zijn benieuwd!  
 

Weer boerengolf!

Afgelopen zaterdag gingen we weer eens boerengolfen in Loosdrecht. Het begint bijna een traditie te worden! Het was prachtig weer die ochtend; 's middags hoosde het van de regen, maar toen waren we al weer thuis. De timing was dus prima. Ook de baan lag er schitterend bij: hoog, nat gras.

Ondanks de uitleg over de spelregels bestond de indruk dat de meesten het niet zo nauw met de regels namen, vooral niet als het ging om het juiste aantal slagen te noteren, zodat de eindontslag van weerszijden aangevochten werd. 

Waar het op de heenweg naar de verste hole nog redelijk goed ging, was dat op de terugweg naar het begin wat minder: tot vier keer toe ging een bal de sloot in. Het opvissen ging doorgaans goed: Cas maakte zich hier zeer verdienstelijk. De laatste keer moest Hubert toch echt het water in. Hij was goed voorbereid: zijn schoenen zouden toch al afgedankt worden.

De nazit was zo mogelijk nog beter dan het golfen zelf. Hubert toverde twee stuks gebak uit zijn rugzak, evenals bordjes, vorkjes etc. Zo vergaten we snel de controverse over de einduitslag.

Kortom, voortreffelijk georganiseerd door Hubert. Daarna ontstond er nog druk verkeer op Signal om alle foto's en filmpjes uit te wisselen. 

 

Nieuw lid!

Vandaag een aanmelding van een nieuw lid ontvangen. Nou nee, zo nieuw is hij nu ook weer niet! Het gaat om Gelmer, die aan de wieg van deze club gestaan heeft, nu zo'n 52 jaar geleden. Hij was ook één van de originele trainers. Al geruime tijd kwam hij niet meer, maar na een paar keer koffiedrinken de laatste paar weken sloeg de heimwee kennelijk toe.

Hij is natuurlijk (weer) van harte welkom!

(Dit is overigens een oude foto van hem) 

Bijna een verpeste en in ieder geval een verwarrende zaterdag

Gisteren, bij aankomst bij de school, stond het hele terrein bomvol met auto's en busjes. Tientallen mensen liepen de gymzaal en onze kleedkamer in en uit. Overal TV apparatuur. De conciërge ving ons op, en meldde dat de school was afgehuurd voor TV-opnames over het onderwerp "pesten". Wij vonden het nogal pesterig dat we van niets wisten, en dat we niet mee mochten doen, want pesten - daar wisten we wel wat van. 

We haalden wat spullen uit onze opslag, en gingen naar de hal van de school, waar we wel koffie zouden kunnen drinken. Maar uit pesterigheid was de koffiemachine ermee opgehouden. Dan maar naar de lerarenkamer boven, na afloop. 

We verzamelden nog wat leden, die enigszins verward rondliepen, en gebruikten de auto van Anna om onze persoonlijke spullen in op te bergen, vóór ons vertrek richting het Bosje van Zeverijn. Daar was een grote manifestatie opgetuigd, met koffie en taart. Helaas niet voor ons (pesterig hoor!), maar voor de vele hondenbezitters die daar dagelijks hun beestje uitlaten. 

Na de nodige oefeningen en ruwe spelletjes overlegden we waar en hoe we nog konden voetballen. Niet in de kooi bij de school, want ons lawaai zouden de TV-opnames maar verstoren. Dus het werd het veldje langs de Loosdrechtseweg, vlak bij school. We hadden al gemerkt dat een aantal leden niet goed opletten, want twee gingen alsnog naar de school. Dus Hubert haalde ze op, en kwam tevens met Gelmer terug die weer kwam koffiedrinken, zoals hij de laatste tijd wel vaker doet.

Terug bij school haalden we eerst onze persoonlijke spullen uit Anna's auto. Wel weer wat verwarring of alles weer bij de rechtmatige eigenaar terugkwam. 

Eindelijk konden we dan koffie gaan drinken in de leraarskamer, waar Piet trakteerde vanwege zijn recente verjaardag. Zo werd het toch nog even gezellig, zonder pesten. 

Maar plotseling opende de waarnemend interim vicevoorzitter een onaangekondigde vergadering (fout! zoiets moet altijd van tevoren aangekondigd worden) met drie agendapunten. Het eerste punt: De begintijd is 9.00, en je wordt geacht vijf minuten voor tijd aanwezig te zijn. Verder: ben je lid of niet? Daar moet duidelijkheid over zijn. Dit punt was voor Gelmer bestemd, die beterschap beloofde. Het tweede punt: het gebrek aan discipline van de leden bij het uitvoeren van de oefeningen. Men luistert niet naar de leiding, en blijft maar onderling kwekken. Hoewel dit zondermeer pesten van de leiding genoemd mag worden, kregen de twee trainers toch de schuld: ze kregen nog even de gelegenheid om de situatie te verbeteren. Maar dit is toch de omgekeerde wereld? Het derde punt: dat ben ik vergeten!